Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek.
#1
Merhabalar. 

21 Yaşıma girmek üzereyim ama omuzlarımdaki yükler yaşlı bir adamın yükü kadar ağır geliyor. Şu kişisel gelişim zırvalıklarını görmek dahi istemiyorum. Hergün saatlerce bilgisayar başındayım. Sırf birşeyler öğrenmek için kendime birşeyler katabilmek için. Ne bileyim kodlama, yazılım, html vs. vs. ama tembel yanım ağır basıyor ve öğrenmek üzereyken bütün dökümanları kapatıp salaklaşıyorum. Kafam allak bullak oldu. Sırtım ağrıyor, fıtığım var ve boyun ağrısından geberiyorum.

Bugünümüze de şükür ancak! beden yorgunluğu zihin yorgunluğunun yanında bir hiç. Kafamı toplayamadığım bir kenara dursun  doğru dürüst düşünemiyorum bile. Geçenlerde yaşadığım şehri terk edip istanbula taşındım. Sadece 3 gün. 3. gün sonunda kendimi uçakta eve dönerken buldum. Ne oldu bana böyle anlamıyorum.

2 yıl boyunca bir işte çalıştım. İş tükenmişlik sendromuna soktu beni. Ölen insanları paketleyip morga gönderiyordum. Hergün önümde birileri ölüyor onlar ölmesin diye elimden geleni yapıyordum. Hayatımın bitiş noktasına vardığımı hiç anlamamışım. 
İşin stresi bir kenara dursun çalıştığım insanlar sürekli olarak arkamdan konuşuyordu. Dedikodumu yapıyorlar, iftira atıyorlardı. Hatta bir insanın benim yüzümden öldüğünü söyleyecek kadar karakter yoksunu hale geldiklerini bile gördüm. İstifa ettim ancak etkisi hala üzerimde ve beni çıldırtıyor. Arada sinir nöbetleri geçiriyorum. Aileme karşı agresif tavırlar sergiliyorum. Yanlış yaptığımın ve tavrımı karşıdaki gereksiz insanlara göstermem gerektiğini biliyorum. Ancak elimde olmadan sevdiklerimin kalbini kırıyorum. 

Şuan da evde size bunları yazarken aklımda şu sorular var; 
1- Borçlarımı nasıl ödeyeceğim. (Ailem ancak kendini idare ediyor)
2- Herşey düzelecek mi?
3- Biraz uzansam mı?
4- Hangi konulara çalışsam?
5- Neden sürekli karnım arıyor?
6- Babam böyle yavşak olmayı nereden öğrendi?

Bunları yazarken tereddütte kaldım. Ancak J4cky mahlasımın arkasına saklanarak size bunları rahatlıkla yazabiliyorum. Size yazdıklarımı kimseye anlatamam. Konuşmayı pek sevmiyorum. 

Ağır yorum yapabilirsiniz ancak ve ancak yardımcı olacağını düşündüğünüz yorumlar yapın. 

İyice içime sindiğim için korkmaya başladım. Geceleri bile yatamıyorum. Her neyse.
Beğenenler:
#2
Kardeşim derin bir yalnızlık çekiyorsun,inan benimde ruhsal sorunlarım var (iç sıkıntısı) şuram ağrır desem ağrır ve geçmez herşey kafada bitiyor insanın stresten yorgunluktan,hele sen daha 21 yaşındasın daha neler görüp geçireceksin hayat uzun molası yok o yüzden bu süreçte keyfine bak çok takma kafana "su akar yolunu bulur" konu akışınıda anlayamadım ama ruhsal yönden yardıma ihtiyacın var, dediğim gibi bu sorunları bende yaşıyorum, "ben boşa yaşıyorum,hangi işi yapacam,boğuyor herşey" dediğim anlar oluyor ama ben iyiyim, pozitifim,bana birşey olmaz diye diye yendim bu psikolojiyi, sanada tavsiye ederim ne bir ilaç nede maddiyat bu işi kurtarmaz. bilgisayarda vakit geçirmek seni daha sorunlu bir kişi yapar pek fazla bilgisayarda takılma birşeyde öğrenmeye yeltenme, yapamazsan,beceremezsen üzülürsün bu arada 6.maddede babana böyle bir giydirmenede anlam veremedim.
"Milletin Eline Vermekten Emekli"  Benim için hacking' bitmiştir.
Aramıza Katılmak - Banlanan üyeler hk. - Heckırlar
Beğenenler:
#3
Haklısın. Kendimi olumlamalarla ayaka tutmaya çalışıyorum. Ama 3 gündür evden çıkmıyorum. Güven merkezinden ayrılmak canımı sıkıyor. Okulu bıraktım. Herkes beni eziyor gibi hissediyorum. Çok önceden ilaç kullandım etkisi de gayet iyiydi ancak belli bir yere kadar sürüyor bu. Etkisi bitince herşey aynı. Kafamı değiştirmeye çalışıyorum. Yani suni değil de hakiki savaşlar veriyorum kendimle. Aptallaştığımın farkındayım. Bu durumu düzeltmeye çalışıyorum.Hani Allah kullarına kaldıramayacakları yükleri vermezmiş ya öyle düşünmeye bunları atlatabileceğimi düşünmeye çalışıyorum. Ailedende ister istemez destek bekleniyor.

Babam geldiğim gün bana öyle sözler söyledi ki zaten yıkılmış beni paramparça etti. 1 hafta önce annem bizi terk etti ve acısını benden çıkardığını düşünmeye başlıyorum. Alkolik bir adam ve böyle içe kapanık kalmamı sağlayanın da o olduğunu düşünüyorum.
Beğenenler:
#4
J4cky Anlayabiliyorum zor unhappy Arkadaş çevren ne durumda çıkıp dolaşıp dertlerini anlatacağın,muhabbet edip aktivite yapacağın arkadaşların yokmu.? veya bir çık hava al, bilmiyorum dini açıdan ne kadar bağlısın ama "la havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim" bunu ağzından eksik etme 99 derde çaredir, derdi veren dermanınıda verir,bol bol dua et umutsuz olma bide böyle şeyleri internette araştırıp durma "hastalık hastası" olursun,yani sürekli aklına gelir en başa dönersin beyin öyle birşeydir ki filmi başa sarar.
"Milletin Eline Vermekten Emekli"  Benim için hacking' bitmiştir.
Aramıza Katılmak - Banlanan üyeler hk. - Heckırlar
Beğenenler:
#5
Bak ne güzel dedin. Allah her derde çare verir inanıyorum ki. Önce dini bütün biriydim ancak şimdilerde hayvan gibi yaşıyorum. Arkadaş çevrem genelde çıkar dayalı olduğu için sadece birkaçı ile görüşüyorum. Annem dinlen kafanı toplayana kadar diyor ama ödeme günlerim geliyor iş bulmam lazım. Dinlenmek beni daha da yoruyor. Yani çözüm odaklı birşeyler yapmadığımı düşününce daha çıldırıyorum. Bende şu var bu var demiyorum. bende olan şeyi biliyorum diyebilirim.

Bu yaşıma kadar kimseye kötülük düşünmedim. Kimsenin kalbini bilerek ve isteyerek kırmak gibi bi düşüncem olmadı. Aksine insanların yüzünü güldürebilmeyi çok istedim. Onları mutlu etmeyi. Fark ettim ki büyüdükçe işler öyle gitmiyormuş. Çıkar amaçlı insanlar yanına gelince anlıyorsun ve yıpranıyorsun. Senden fayda olmadığı anlayınca sırtlarını çeviriyorlar. Sagopa Kajmer'İn maskeli balo ve karikatür komedya anlattığı gibi arkadaşlıkların gerçek dışı bir olgu ve sağlam insanların bulunmasının zor olduğunu geçte olsa anladım.

Ezildikçe ezildim. Zaten çocukken başkaları yerdi ben bakardım. Hayata hiçte kolay başlamadım. Hep birşeyleri arzularken boşluğa düşerdim. Ben doğunca babamın işleri batmış iflas etmiş. Hala da öyle. Ben yiyecek mama bile bulamazken o meyhanelerde sürtüyordu.

Kuzenlerim önümde birşey yerken ben bakardım. Bizi umursamazlardı. Amcalar, halalar onalrı sinemaya, pasta yemeye götürürdü. Biz de orada olduğumuz halde bizi umursamazlardı. İmrenerek onları izlerdik. Dalga geçerlerdi. Ve gerçekten bu çok can yakıcıydı. Allaha şükür ki onlardan bir bok olmazken ben ilerledim. Hep nazara geldim. Ben ne kadar başarılıysam halalarım çocukları başarısız diye o kadar nazar ettiler. Yemin ediyorum sana öyle bi zaman geldi ki o kadar çok maşallah demeden konuştularki iki dakika sonra gözümü yan tarafına milimlik bir sıyırmayla kazık saplandı. Oluk oluk kan akarken buldum kendimi. O demir çubuk 1-2 cm daha kaysaydı gözüme girecekti.

İşte böyle böyle nazarlar değdikçe hayatta pek bir ilerleme kaydedemedim. Ve kaybetmeye başladım.
Beğenenler:

Anahtar Kelimeler

Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. indir, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Videosu, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Online izle, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Bedava indir, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Yükle, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Hakkında, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Nedir, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Free indir, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Oyunu, Keşke vücudumuzuda kodlayabilsek. Download


1 Ziyaretçi